"Było, minęło" Paryż

24 wrzesień 2013
     PARYŻ

Kappa zakochał się w Wieży Eiffla, dostała nawet od KumKum małą wieżę, bo Cioteczka Panienek K. była już w Paryżu. W związku z naszym postanowieniem powrotu d Grecji i chwilowej bliskości Francji postanowiliśmy kupić bilety i pojechać pociągiem (300km/godz) du Paryża.

Zapraszam zatem na wycieczkę sprzed ponad roku:

Kappa była bardzo zadowolona, chociaż "trochę" zmęczona :) Ogóle zwiedzenie miasta w ciągu kilku godzin jest wyczynem, który może każdego wykończyć. Greka bolały ręce od noszenia Kappy lub wózka z Ksji ponieważ infrastruktura "miasta miłości" jest bardziej nastawiona na kochanków a nie rodziny z dziećmi ;P
Teraz jeśli pojedziemy do Paryża to mamy zamiar wybrać się do DisnezLand'u... Bo wiecie.... powiedzieliśmy Starszej Pannie K. o istnieniu tego parku dopiero po powrocie do Niemieckiego Domu... hihihihi!!!

Buziole

Ps. po powrocie dostałam sma'a z Polski że Stachu się urodził, dokładnie wtedy gdy byliśmy na Wieży Eiffla :D

1% dla Brzydala

Stanisław Bereda... Mój Siostrzeniec... Brzydal okropny bo podobny do swojej Mamy... Wyjątkowe Dziecko... Oto on:

Moja Siostra pisze:

Staś ma Zespół Williamsa jest to rzadka choroba genetyczna

cechująca się upośledzeniem fizycznym i intelektualnym. Ma charakterystyczne

rysy twarzy, dlatego osoby z Zespołem Williamsa nazywają „Dzieci Elfy”. Boryka

się z wieloma problemami zdrowotnymi:
- ma nadciśnienie tętnicze,
- poważną wadę serca (nadzastawkowe zwężenie aorty, zwężoną tętnicę szyjną,
skręconą tętnicę płucną i powiększoną lewą komorę- obecnie czeka na
operację w Centrum Zdrowia Dziecka

- ma astygmatyzm i niedługo zacznie nosić okulary

- ma orzeczenie o niepełnosprawności i orzeczenie o potrzebie wczesnego

wspomagania rozwoju- dlatego 2x w tyg ma rehabilitację, zajęcia z pedagogiem i logopedą.

- poza tym Elfy mają charakterystyczne uzębienie tzn. odstęp między każdym klawiszem, dlatego rosną im małe ząbki aby wszystkie mogły się zmieścić w tej małej buźce. Staś czeka już na wizytę u ortodonty ponieważ piątki lub 6 rosną im stałe – niestety a ciężko jest zadbać takiemu maluchowi o ząbki

- i wiele innych ale tamte najpoważniejsze

Są i minusy jego wady genetycznej. Williamsy często nie wybudzają się z narkozy, operacja się udaje a one nie chcą się wybudzić i najczęściej kończy się to zgonem. Za każdym razem anestezjolog pyta się nas czy jesteśmy świadomi, że Staś ma ZW i że może nie wybudzić się z narkozy. Już 4 razy był usypiany a ja od zmysłów odchodziłam. Lekarz poinformował nas, że są przygotowani na to iż Staś nie będzie chciał samodzielnie „żyć” po operacji i jego serduszko będą sztucznie podtrzymywać przy życiu przez pompę ale tym mamy się nie przejmować gdyż serce u Williamsów w końcu zaczynało samodzielnie pracować.

Mimo upośledzenia te dzieci (dorośli) mają ogromny talent muzyczny, umieją grać na różnych instrumentach, ładnie śpiewają a nie potrafią czytać nut bo ich nie rozumieją. Polecam obejrzenie na youtubie filmu „przytul mnie- Williams” piękny film o taleńcie Elfów. Oglądałam go jak czekałam na diagnozę u Staśka, płakałam przy nim jak dziecko, jest prawdziwy, smutny ale ładny.

Mimo choroby jest wyjątkowym dzieckiem, bardzo ufnym i przyjaźnie nastawionym do świata."

Staśku jest naprawdę cudnych chłopakiem. Zawsze gdy patrze na jego zdjęcia to smutno mi się robi bo tak bardzo chciałabym go zobaczyć na żywo i wziąć na ręce i pobawić się z nim. Poprostu zakochałam się w nim jak szalona! Namawiam Siostrę żeby przyleciała do Grecji wraz z rodziną ale oni jeszcze czekają na tę operację serca (czekają już pół roku).

Podpisuję się pod prośbą mojej Siostry i całej Rodziny o przekazanie 1% dla naszego Cudaka Kochanego :)

Jazz

ps. Stanisław jest wyjątkowy z powodu swojego imienia które odziedziczył po swoim pradziadku, a moim Dziadku o którym pisałam TUTAJ gdzie w komentarzach są także wspomnienia Mamy Staśka....

W nowym miejscu

No i stało się.... Wróciliśmy do Grecji!!!!

30 kwietnia wyjechał Grek samochodem z rzeczami a 2 maja Ja z Pannami K. przyleciałam samolotem. 2,5 godziny i już byłyśmy w Salonikach. Z lotniska zabrał nas Mężulek i pojechaliśmy na Chalkidiki, trzeci palec, druga wioska i pod górkę...

To nie jest to samo miejsce w którym mieszkaliśmy przed przeprowadzką do Niemiec. Tutaj mamy do morza tylko 200m, tutaj jest dużo dzieci, tutaj będziemy mieszkać przez kolejne kilka lat, najmniej.
W tej wiosce mieszkałam w 2005 roku gdy pierwszy raz przyjechałam do Grecji, tutaj spotykałam się z Grekiem, tutaj.... Ile wspaniałych wspomnień... ;P

W poniedziałek Kappa idzie do szkoły, do pierwszej klasy, na miesiąc. Od września znów pójdzie do pierwszej klasy ale teraz musimy sprawdzić czy nie ma dużych braków, które będziemy musieli nadgonić w czasie wakacji. W Grecji dzieci idą do przedszkola w wieku 2,5 lat. Tam są do ukończenia 4 lat i wtedy po wakacjach idą do "zerówki" która trwa dwa lata, tam uczą się i przygotowują do pójścia do podstawówki. Właśnie te dwa lata straciła Kappa. Zobaczymy więc ile trzeba ją nauczyć by nie była za bardzo w tyla za rówieśnikami. Starsza Panna K. cieszy się z pójścia do szkoły :D
Ksji pójdzie do przedszkola dopiero od września z czego się bardzo cieszy... Ten wstydliwy Dzieciaczek najlepiej by został w domu ale Rodzice chcieli by wreszcie odciąć tę pępowinę, hehehe.

Tak wiem że wszyscy chcieli by wiedzieć co z pracą ale na razie sama nie wiem... Dbanie o prace zaczynam od przyszłego tygodnia, na razie dbam o dom i Rodzinę. Wierzę jednak że wszystko się ułoży i postanowiłam że udowodnię niedowiarkom że damy sobie tutaj radę! NA PEWNO WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE!!!

Teraz pokaże Wam tylko widok z dużego balkonu a jak już trochę się ustabilizuje wszystko oprowadzę Was po mieszkaniu i okolicy :)

Mój niemiecki adres stracił więc aktualność, polski zawsze będzie aktualny, greckiego adresu jeszcze nie znam, hihihihihi

ps. Już nie długo na blogu pojawi się cykl pod tytułem "Było, minęło", czyli to o czym nie napisałam a napisane być powinno. Będzie jeszcze cykl starych maili mojej Siostry pt.: "Dżudi powiedziała...", czyli coś do pośmiania się.

Lecę zatem zanim przypalę obiad
Papapa

Sto lat, sto lat..

A kto?

Ksji!!!

To już trzecie urodziny mojej Małęj Ślicznotki, Córusi Tatusia.

Słoneczko moje, z okazji urodzin wszystkiego najlepszego, spełnienia marzeń oraz samych szczęśliwych i beztroskich dni :*

Ksji zrobiła się rozgadana i gada teraz w trzech językach... Niemieckiego nauczyła ją jej Starsza Siostra i teraz często używa tego języka do zabawy lalkami ;)
Księżniczka chciałaby być baletnicą!?! Codziennie przybiega ze spódnicą i krzyczy "bałałina".
Jest najfajnejszą trzylatką w kosmosie. Hihihihihi :D

Dziś świętujemy w bardzo kameralnym gronie rodzinnym a w niedzielę robimy imprezkę. Zapraszam wtedy Wszystkich na torta lub herbatniki (dla Ewelinki)

Buziaczki

O Wielkie Dzięki

Oj jak mi się nie chce dzisiaj ćwiczyć...
Nie, nie moi Drodzy! Nie rezygnuje z ćwiczeń. Postanowiłam że żaden ból i jakakolwiek pogoda mnie nie powstrzymają! Zaraz po prostu łyknę tableteczkę i ból brzucha minie  ;)
No więc przekładam poranny trening na 11:30!!!

Dziś miałam pisać post dziękczynny!
Pierwsze Dziękczynienie jest dla Tynk za jej kartkę Świąteczną i prezenty!

Podkładki dostałam za udział w bezbanerkowym candy u Tynki. Było ich cztery ale dwie zabrała Siostra zwana Ewelinką.

TYNKO DZIĘKUJE BAAAARDZO!

Drugie dziękczynienie należy się Basi  i Karto_flanej (mojeszydelkoweprzygody...)
Karto_flanej za zorganizowanie "wędrującej książki", która właśnie (w środę) do mnie doszła do Basi z prezentrm w kolorze bursztynowym:

Paczuszkę dostałam rano w drzwiach. Właśnie wychodziliśmy do przedszkola gdy zobaczyłam listonosza wrzucającego listy do skrzynek. Zwolniłam kroku i w wejściowych drzwiach do bloku wpadłam na pana z paczuszką. Spytał czy ja to ja no i dostałam paczkę. Została rozwinięta jeszcze w drodze do przedszkola a szalik został skonfiskowany przez Kappę, którą musiałam ganiać by mi go oddała :D

Droga do przedszkola wyglądała tak:

Ostatnie dziękczynienie jest dla mojej Siostry Ewelinki za to że jest moim pośrednikiem w Polsce i się z tego powodu nie uskarża (prawie), hihihihi.
Siostrzyczko Kochana, Piękna, Mądra, Najmilsza, Szalona! Jesteś Najwspanialszą Najmłodszą Siostrą jaką mam!!! Pakuj się w "Izunię" i dawaj do mnie na kawkę!!!
Dziękuje za wszystko i za nic. Dziękuje że mi umilasz życie każdego dnia WhatsApp'ie. Fajna jesteś i już!

:* :* :* :* :* :* :* :* :*

Żegnam Wszystkich!
Pa!

Ps. Przemek Tobie też dziękuje :)

Zaplątana w paracord

Zdaje mi się że to bardziej mojemu Mężowi się nudzi (niż mi) i wymyśla mi jakieś prace domowe. Tak było przy pierwszych bransoletkach z linki spadochronowej! Moje rączki tak ładnie je stworzyły że Grek zamówił kolejne kolory i powstały:

Cobra z 10 drachmami (stworzona dla Greka)

Cobra z plastikowym zapięciem

King Cobra- trójkolorowa

King Cobra- dwukolorowa

Heart bar w czerni

Heart bar

Język Smoka

Stonoga

Stonoga dla Szwagra

Rzeka/River

 Ostatnia bransoletka jest dla zakochanych:

Ukochanemu kojarzą się z obrączkami (nie wiem czemu skoro w swojej nie chodzi, a może dlatego), natomiast mi z kajdankami.... ;P

Powstał także brelok i krzyż ze "ścinków":

Moja mumia

Samochodowy krzyż

Lecę się dalej nudzić i pozdrawiam serdecznie :D

Szczęśliwego Nowego Roku

(Hihihihihi..... Wyrobiłam się w styczniu!!!)
Dla Wszystkich, którym mnie brakuje i tych co mieli nadzieję że nie wrócę, samych udanych dni w tym 2014 roku :D

źródło

 Podzielę się z Wami moim noworocznym postanowieniem: BĘDĘ NAD SOBĄ PRACOWAĆ!!!
Mam tutaj na myśli wiele rzeczy, w tym systematyczność, której będę się uczyć tutaj na blogu. Od dziś więc likwiduje ze słownika "nie chce mi się"! Koniec obijania się!!
Najdziwniejsze jednak postanowienie to: "będę się czesać codziennie", które dotrzymuję i jestem z siebie dumna.
Postanowiłam także robić codziennie makijaż. To fajna sprawa poświęcić te 5 min. poranka dla samej siebie :D
Kolejne postanowienie to zdrowe odżywianie. Od tygodnia mój parownik wrócił do łask i jest codziennie używany. Nie długo, może, zrobię coś pieczonego bo całkowity brak tłuszczu także nie jest najzdrowszy.
Najtrudniejsze postanowienie: bieganie, pozostawiam na luty. Obiecałam sobie że nie zależnie od pogody będę wstawać te 30 min. wcześniej by pobiegać przed wyjściem Męża do pracy. Mam świadomość że "nie chce mi się" powróci na usta ale nie mam zamiaru się jemu poddać.

TO JEST MÓJ ROK 2014

Na potwierdzenie mam pieniążek znaleziony w moim kawałku Vasilopity.

źródło

Vasilopita czyli placek noworoczny pieczony w sylwestra. W takim placku jest ukryty pieniążek, który ma przynieść szczęście (ogólnie) dla osoby która go znajdzie w swoim kawałku ciasta. W tym roku Święta i Sylwester spędziliśmy w Polsce. Upiekłam placek (zakalec, ale smaczny), pokroiłam na wszystkie osoby obecne przy stole a potem dla wszystkich innych. Tak się składa że "pieniążek szczęścia" w tym roku przypadł mi :D Dlatego w tym roku się nie poddam! Vasilopitę kroję od 5 lat i po tak krótkim czasie szczęście się do mnie uśmiechnęło!!!

Pozdrawiam zatem wszystkich w tym nowym, wspaniałym roku 2014!
Odezwę się już niedługo i zacznę nadrabiać zaległości u siebie i u Was (to drugie zajmie mi trochę czasu ale napewno do wszystkich kliknę ;P)

Buziole Dzieciaczki!!!