Cześć

Piszę do Was z informacją, że żyję ;)
Wiem, aż trudno w to uwierzyć po tak długim niebycie w blogosferze.....

Po urlopie w Grecji jakoś się rozleniwiłam na maksa i tak z dnia na dzień znikłam jak królik pod agrestem!?!
Poza tym u nas prawie nic się nie dzieje... NUDA!!! No nie licząc wypadów do Zoo, Zumby, pływania, przerwy w przedszkolu, wypadów na plac zabaw i innych takich ;P

Zgadnijcie gdzie się wybieramy w tym miesiącu?

Żeby nie był to taki nudny post o niczym to opowiem Wam dzisiejszą historyjkę z udziałem mojej, niezawodnej, Kappy!!!
Dziś po siedemnastej zadzwoniła teściowa z zapytaniem czy może zabrać Dziewczynki do McDonald'sa na lody? W związku z tym Kappa spytała czy może sobie kupić zestaw z zabawką? Dostała pozwolenie i oddałam Dziatwę po opiekę Jaja.....
...... Po godzinie dziewiętnastej zadzwonił dzwonek do drzwi a w domofonie usłyszałam zapłakany głos Starszej Córy! Weszła do domu i szlochając opowiada mi co się stało. Nie powiem, w pierwszej chwili nie zrozumiałam, ale po drugim podejściu wiedziałam już wszystko! Kappa bawiąc się na placu zabaw w McD zgubiła swój portfelik z pieniążkami! Płakała bardzo więc ustaliłyśmy plan na jutrzejszy dzień: najpierw idę do "restauracji" spytać czy pracownicy nie znaleźli portfela. W razie gdyby nie miałam iść do Lidla i kupić gazetę z takim samym rzeczonym. W najgorszej opcji miałam uszyć nowy i oryginalny!!!
Gdy łzy zostały opanowane zabrałyśmy się za rozbieranie Kobietek do kąpieli. Łapię więc za te spodnie i czuje w przedniej, prawej kieszeni cuś... zaglądam a tam nasza zguba siedzi :)) Radość nastała w domu!!!
No więc (jak ja lubię tak zaczynać zdania) po poprawie nastroju Kappa zaczęła zastanawiać dlaczego Smerf Maruda jest taki skrzywiony!?! Nie znajdując odpowiedzi moje Dziecię stwierdziło że jutro będzie się z nim bawić cały dzień i już nie będzie "Maruda"! Będzie "Śmiechuda"!!! Hihihihihihihihihi
Fajna ta moje Córunia Duża Śmiechuda :D



Obiecuje (i będę musiała tej obietnicy dotrzymać) że będę częściej pisać!!! Na razie wytyczną będzie raz w tygodniu ale jak się uda częściej to super!!!

Teraz żegnam się z Miłymi Czytelnikami którzy tak bardzo za mną tęsknili!!!

WASZA JAZZ

Ps. jeśli mam jakieś zaległości to proszę pisać pod tym postem, będę nadrabiać ;)

Lubimy latać

Jesteśmy Rodziną Wędrowniczą!
Żeby poznać swego Męża musiałam polecieć, pierwszy raz samolotem, do Grecji. By móc usidlić Greka musiałam latać samolotami. Byśmy mogli być razem już na zawsze przeniosłam się samolotem do Grecji. By móc odwiedzać swoją polską Rodzinę lataliśmy samolotami. By odwiedzać, a potem zamieszkać, Niemcy polecieliśmy samolotami.
Kappa przez te wszystkie lata tak rozkochała się w samolotach, że dla niej życie w sąsiedztwie lotniska to raj.
Najbardziej jednak lubi latać. Kiedyś starty i lądowania były okupowane płaczem, a teraz!?! Teraz moje Panienki są prze szczęśliwe na poczekalni i doczekać się nie mogą kiedy będzie można już wejść do samolotu. W prawdzie Ksji buntuje się przy siedzeniu w zapiętych pasach, ale widać było przy ostatnim locie że to jej niedługo minie ;P

Cóż się dziwić przy takich widokach:

Od tego roku prezenty dostajemy podwójne , więc się nie nudzimy. Do tego dochodzą stosy słodyczy, więc jest nam smacznie i wesoło. Latamy z głowami w chmórach:

I przynajmniej na te kilka godzin niczym się nie martwimy :))

Korfu Town i zakupy

Pewnego czwartku, gdy Chrzestny Kappy miał dzień wolny, wybraliśmy się do Miasta!
Pamiętam drogę na pamięć, tyle razy tamtędy jeździliśmy z Grekiem, że aż dziwnie było siedzieć na tylnym siedzeniu pomiędzy Pannami K.
Po drodze minęliśmy restauracje, która niestety jest już zamknięta, a w której sześć lat temu jedliśmy obiad. Natomiast dalej na drodze były ta sama sygnalizacja świetlna, która zawsze mnie zastanawiała. Niby samo pole (no dobra w tę stronę było widać już domy) a samochody stoją na czerwonym... Dopiero później zrozumiałam że w tej wiosce (czasem także i na pustkowiu) jezdnia się zwężała do jednego samochodu:

Po dotarciu zwiedziliśmy trochę Miasto Korfu, zjedliśmy, napiliśmy się zimnych napojów ale.... to nie było najważniejsze!

Najważniejsze bowiem były obiecane zakupy. Chrzestny cały nasz pobyt, aż do tego dnia, pytał swą Córę co chce by jej kupił. Odpowiedź była prosta sznurowane buty!!!
Znaleźliśmy takie oglądając witrynę sklepu. Niestety właściciel tegoż sklepu okazał się typowym przedstawicielem osób w 100% wyluzowanych (chalara) i nie przyszedł do pracy na popołudnie :( W związku z tym najważniejszy zakup został przesunięty w czasie a Kappa dostała natomiast super torbę z trampkami zasznurowanymi. Ksji także się oberwało i dostała śliczną torebkę, którą nosiła dumnie na ramieniu.
Grek kupił sobie bluzkę z tego sklepu:

Jazz natomiast znalazła genialny sklep handmade ale nie zdążyła nic kupić ;(
Na szczęście w hotelu było stanowisko pół Polki, pól Greczynki, która sama robi biżuterię i tam znalazłam piękne rzeczy!!! Teraz jestem właścicielką takiej oto bransoletki:

W dwa dni po powrocie z miasta Dziewczynki dostały od Wujka/Chrzestnego po parze butów.

W ten sposób mogliśmy wracaj w poczuciu spełnienia ;)

Kappowy prezant

Od naszego powrotu z Grecji moje życie nabrało tempa o które go nie podejrzewałam. Nie mam czasu prawie na nic....
Mieszkania ogarnąć nie potrafię, góra prasowania wciąż rośnie (chociaż pralek nie wiele wstawiam), gotuje także niby mniej ale wciąż zmywam, do tego dochodzi praca zawodowa, która ma (ponoć) przynosić wkład do domowego budżetu. Staram się jak mogę ale na blogowanie nie mam już czasu, nie wspominając o zaległościach w Waszym świecie :(
W związku z tym na kolejne wspomnienia z leniuchowania należy poczekać troszeczkę... Mam nadzieję że w przyszłym tygodniu, gdy Grek będzie pracował na popołudnia uda mi się wreszcie zebrać i popisać trochę postów :) O wybaczenie i zrozumienie proszę :))

Dziś największa zaległość!
Nagroda za udział w wyzwaniu w Klubie Twórczych Mam. Nagroda oczywiście dla Kappy mej zdolnej ;D
Paczka doszła gdy my opalaliśmy się, ciesząc greckim słońcem, więc po odbiór wybraliśmy się na pocztę. Z zawiadomieniem wybrał się Grek z Córą, która to wróciła do samochodu niosąc w objęciach SWOJĄ paczkę! Zaraz do zajęciu miejsca i zapięciu pasów nastąpiła konsumpcja darów jadalnych: maleńkiej czekoladki i chrupków ryżowych. Te ostatnie dostali nawet i nawet inni członkowie naszego "Złotka".

Cała reszta została zabrana do torby Kappy, bo to jej i basta!!!
A w środku znajdowały się cudowności od Hanki: 

 Chyba nie muszę pisać jak bardzo szczęśliwa była Kappa. Nawet zabrała wszystko na poniedziałkowy "dzień zabawki" do przedszkola by się pochwalić :))
Mąż natomiast, widząc ogromny uśmiech swego Dziecięcia, zmieniła zdanie na temat wyzwań, gdyż "takie prezenty w których widać włożone serce to on też by chętnie dostał"

HANIU DZIĘKUJEMY BAAAARDZO!!!!

 

Wakacyjne wspomnienia

Jak to jest że czas na wakacjach tak szybko ucieka? Niby każda minuta jest leniwa, relaksacyjna a tutaj...? Dwa tygodnie przechodzi do wspomnień :(
Podróż na Korfu była bardzo sentymentalna. Tam w tym budynku, z tym widokiem na morze Kappa dostała się do brzuszka i zaczęła swoje życie.... Dziwnie było patrzeć na ten budynek:

Korfu 2007 roku w wielu przypadkach wolałabym zapomnieć. To był trudny okres mojego życia ale.... Tam też moje życie zmieniło się na lepsze :) Teraz chodząc starymi ścieżkami łezka w oku się kręciła!
Odwiedziłam moje dawne miejsce pracy:

Wiele się zmieniło... Cały bar został wyremontowany, ludzie także nie ci sami. No ale czego się spodziewałam po 6 latach? Jedyną osobą z dawnych lat, którą spotkałam, był Siostra Właściciela. Pracuje tam na stanowisku Szefa Kuchni. Nic się nie zmieniła, a może ciutke wypiękniała ;P Wciąż tak samo ciepła i otwarta osoba.... Właśnie ją najbardziej chciałam spotkać! Udało się więc spokojnie mogłam przeżywać swoje wakacje, z poczuciem wypełnionej misji, hihihih.

Większość czasu spędzaliśmy na basenie hotelowym, gdyż upały od 9 rano skutecznie mnie zniechęcały do marszów. Wprawdzie plaża była oddalona tylko o 600m, ale powrót przypadał by na południe a wtedy najlepiej było być już w hotelu, po zimnym prysznicu :D
Popołudniami Ksji z Tatą zasypiali bez trudów. Czasem im towarzyszyliśmy z Kappą a jak nie... to chodziliśmy na recepcję uczyć się greckiego! Grek kupił Córci książkę do nauki pisania i Dziecię tak się wciągnęło, że codziennie chciało odrabiać lekcje, hehehe... W tym czasie Mamusia siedział na internecie, czytała i pisała, ponieważ odbiór Wi-Fi był możliwy tylko w holu.

Spełniło się także marzenie mojego Męża, który chciał wybrać się na plaże zwaną "Klamaki" ("słomka") ze swoimi Dziećmi. Ponoć gdy przybył na nią po raz pierwszy w 2007 roku od razu powstała u niego ta myśl :) Doskonale to rozumiem ponieważ plaża jest cudowna, a kilkanaście metrów w głąb morza ma się wodę, najwyżej do pół łydki! Dzieciaki mieli radochę a Rodzice poczucie bezpieczeństwa :D
Znaleźliśmy tam maleńkie jeziorko na wysepce, tuż przy brzegu, gdzie Kappa opalała się a Mama z Ksji budowały zamki i mury obronne wokół "zatoczki". Biegaliśmy, wpadaliśmy do wody i cieszyliśmy się swobodą.... Ach co to był za cudny dzień, którego efektem były zaczerwienione plecy Starszej Panny K. Co dziwne bo używaliśmy kremu przeciwsłonecznemu numer 50, no ale ten upał plus dzień w wodzie daje czasem takie skutki....

Po drzemkach chodziliśmy na obiady a potem najczęściej wychodziliśmy z Kappowym Chrzestnym na kawki i spacery. Raz wybraliśmy się wszyscy do miasta ale to pozostawiam na oddzielny post.

A co robiłam ja, gdy nie musiałam gotować? Leżałam na leżaku z uśpioną Ksji i czytałam książkę, którą znalazłam w hotelowej biblioteczce:

Wypoczęliśmy i wróciliśmy z naładowanymi bateriami z tym że..... ale o tym w innym poście :)
Papapa

Koniec :(

Już jutro rano wyjeżdżamy i jedziemy na lotnisko. Tam łapiemy samolot w locie i lądujemy w zimnych Niemczech... Zmiana temperatury będzie ogromna! Tutaj 34 a tam 24stC!
W dwa tygodnie Kappa i jej Matka nauczyły się nurkować, z czym Młodszaj z nas to lepiej wychodzi. Z braku okularków musiałam nauczyć się otwierać oczy w wodzie, ale tylko w basenie ;) Fajna sprawa! Szkoda że tak późno ją odkryłam... No ale umiem (jakoś ;))
W większości byliśmy tylko w naszych okolicach, nie licząc dwuch wypadów. Czas spędzaliśmy na pływaniu i lenieniu się :D Czasem coś uprałam ale... najważniejsze że nie gotowałam, hihihi! No, poprostu szkoda wracać :((

Pełna i długaśna relacja (może i dwie) będzie po poniedziałku.
Teraz lecę do pokoju gdzie włączona jest klimatyzacja :D Cud techniki :))

Pozdrawiam tak gorąco jak mnie tutaj jest ;D

Banio, banaki

To już ostatni tydzień... Niby pierwszy mi się dłużył i cieszyłam się że nie mija a tutaj hops! W sobotę rano ruszamy...
Nasz dzień rozpoczyna się od śniadania i zabawy na placu zabaw, który widzimy popijając jeszcze kawkę gdy Dziewczynki się bawią :) Następnie wracamy do pokoju, ogaraniamy się i przebieramy w stroje kąpielowe. W tym czasie Ksji krzyczy: "banio, banio!!" (w znaczeniu: kąpiel, kąpiel ;)) Zabieramy wszystko i idziemy na basen! W morzu nie kąpaliśmy się od trzech dni bo wyprawa, nawet te 600m, jest zbyt męcząca... Poprostu od kilku dni temperatura za dnia utrzymuje się ponad 30stC... No poprostu spacerki się wykluczają aż do 18:00 ;P
Między kąpielami przesypiamy upały i spalony kilogramy...
Po jutrze mamy sprawdzian z wyrzymałości, gdyż wybieramy się do Korfu Town na zakupy sponsorowane przez Chrzestnego, hehehe... Sam chce kupić coś Pannom K.
Własne pamiątki kupiłam już! 5 kartek na wymiankę u T-reni :))

Lecę teraz i odezwę się jeszcze przed wyjazdem :)
Pozdrawiam upalnie jak temperatura w samo południe :D